rafaelkoudounis.gr

Bασικοί ορισμοί της Τεχνητής Νοημοσύνης

RafKoudounis — Tue, 06 May 2025 08:17:14 +0000

Πηγή / Οργανισμός	Ορισμός AI	Σημείο-κλειδί
Ευρωπαϊκή Επιτροπή	Συστήματα που αναλύουν το περιβάλλον τους και λαμβάνουν αποφάσεις με αυτονομία για την επίτευξη στόχων.	Αυτονομία, στόχος
OECD (ΟΟΣΑ)	Σύνολο τεχνολογιών που αντιλαμβάνονται, συλλογίζονται και μαθαίνουν για την επίτευξη καθορισμένων στόχων.	Μάθηση, στόχοι
Stanford (AI100 Report)	Μηχανές που εκτελούν καθήκοντα τα οποία, αν γίνονταν από ανθρώπους, θα απαιτούσαν ευφυΐα.	Εξομοίωση ανθρώπινης νοημοσύνης
UNESCO	Συστήματα που προσαρμόζονται στη συμπεριφορά τους, αναλύοντας το περιβάλλον και δρώντας με αυτονομία.	Προσαρμογή και αυτονομία
DARPA	Ικανότητα μηχανής να εκτελεί λειτουργίες που απαιτούν ανθρώπινη νοημοσύνη: συλλογισμός, μάθηση, αλληλεπίδραση.	Συλλογισμός και αλληλεπίδραση
IBM	Τεχνολογίες που επιτρέπουν σε μηχανές να αντιλαμβάνονται, να μαθαίνουν, να συλλογίζονται και να δρουν.	Λήψη αποφάσεων από μηχανές
Alan Turing	Η ερώτηση δεν είναι αν οι μηχανές σκέφτονται, αλλά αν συμπεριφέρονται σαν να σκέφτονται.	Εστίαση στη συμπεριφορά, όχι συνείδηση
Google AI	Πεδίο που δημιουργεί μηχανές που εκτελούν εργασίες που απαιτούν ανθρώπινη νοημοσύνη.	Πρακτική εφαρμογή ανθρώπινης ευφυΐας
World Economic Forum	Τεχνολογίες που επιτρέπουν σε συστήματα να αντιλαμβάνονται, να σκέφτονται, να μαθαίνουν και να δρουν με αυτονομία.	Προσαρμοστική δράση με αυτονομία

🔍 Πώς ο ορισμός της Τεχνητής Νοημοσύνης επηρεάζει τον τρόπο που τη βλέπουμε

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) είναι παντού γύρω μας: στις προτάσεις του Netflix, στα φίλτρα του Instagram, ακόμα και στις διαγνώσεις στο ιατρικό μας ιστορικό. Κι όμως, ενώ όλοι μιλάμε για την AI, δεν εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα.

📌 Ο κάθε φορέας — και διαφορετικός ορισμός

Ανάλογα με το ποιος τη μελετά ή την εφαρμόζει, η AI ορίζεται με διαφορετικό τρόπο:

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη βλέπει ως σύστημα που παίρνει αποφάσεις με αυτονομία.
Ο ΟΟΣΑ τη θεωρεί ένα σύνολο τεχνολογιών που “μαθαίνουν” για να πετύχουν στόχους.
Η UNESCO δίνει έμφαση στην προσαρμοστικότητα της συμπεριφοράς της.
Η Google την προσεγγίζει ως μηχανή που κάνει εργασίες που κανονικά θα απαιτούσαν ανθρώπινη νοημοσύνη.
Ο Alan Turing, δεκαετίες πριν, μας προκαλούσε να σκεφτούμε όχι αν σκέφτεται η μηχανή, αλλά αν συμπεριφέρεται σαν να σκέφτεται.

Κάθε ορισμός αποκαλύπτει και τη φιλοσοφία πίσω από αυτόν.
Αν η AI είναι απλώς εργαλείο, τότε προτεραιότητα είναι η αποδοτικότητα.
Αν είναι αυτόνομος “συνεργάτης”, τότε χρειάζεται κανόνες, ηθική, έλεγχο.
Αν τη βλέπουμε ως κάτι που μαθαίνει και εξελίσσεται μόνο του, τότε μιλάμε για ένα πολύ πιο σύνθετο ον.

🧭 Η ανάγκη για έναν κοινό, καθολικά αποδεκτό ορισμό

Όσο δεν συμφωνούμε στο τι ακριβώς είναι η AI, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στο πώς τη ρυθμίζουμε, πώς τη χρησιμοποιούμε, ή πώς την ελέγχουμε.

Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ηθική, όταν δεν έχουμε πρώτα συμφωνήσει αν η AI είναι εργαλείο, πράκτορας, ή υποκείμενο;
Πώς θεσπίζουμε νόμους, όταν ο ένας βλέπει «έξυπνο λογισμικό» κι ο άλλος «ψηφιακή συνείδηση»;

Ένας ενιαίος, παγκόσμια αποδεκτός ορισμός είναι η πρώτη και πιο κρίσιμη προϋπόθεση για να χτίσουμε ένα κοινό λεξιλόγιο, ένα κοινό πλαίσιο δράσης.

🤝 Μόνο τότε μπορούμε να συνεργαστούμε — ως κοινωνία

Η AI έχει τη δύναμη να βελτιώσει τις ζωές μας, να φέρει λύσεις σε προβλήματα δεκαετιών — αλλά και να εντείνει τις ανισότητες ή να χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά.
Για να την εκμεταλλευτούμε σωστά, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι είναι.

Και αυτό ξεκινά όχι από τον κώδικα, αλλά από τον ορισμό.

ΑΙ- Το γράμμα της ανησυχίας ή του φόβου;

RafKoudounis — Sun, 02 Apr 2023 18:24:24 +0000

Με υπογεγραμμένο γράμμα, ειδικοί σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης και ηγέτες της βιομηχανίας, με επικεφαλής τον Elon Musk, υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνει εξάμηνη παύση από την ανάπτυξη συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που υπερβαίνουν σε ισχύ το GPT-4 του OpenAI.

Το Ινστιτούτο Future of Life Institute, έχοντας συγκεντρώσει τις υπογραφές 1.000 ατόμων, εξέδωσε επιστολή με την οποία υποστηρίζει την άμεση διακοπή της παραγωγής προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης έως ότου καθιερωθούν πρωτόκολλα ασφαλείας με ανεξάρτητες αξιολογήσεις. Αυτό θα εγγυάται τη συλλογική προστασία από κάθε κίνδυνο που συνδέεται με την τεχνολογική πρόοδο.

Η επιστολή υποστηρίζει ότι τα εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης “έχουν εγκλωβιστεί σε έναν ανεξέλεγκτο αγώνα δρόμου για την ανάπτυξη και την ανάπτυξη ολοένα και πιο ισχυρών ψηφιακών μυαλών που κανείς -ούτε καν οι δημιουργοί τους- δεν μπορεί να κατανοήσει, να προβλέψει ή να ελέγξει αξιόπιστα“.

Υπάρχει κίνδυνος για τις δουλειές; Μήπως είναι θέμα προσαρμογής στα νέα δεδομένα;

Η επιστολή, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, συνέπεσε με τη δημοσίευση μιας ξεχωριστής έκθεσης της Goldman Sachs, η οποία εκτιμά ότι 300 εκατομμύρια θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης θα μπορούσαν να εκτεθούν χάριν στη ΤΝ σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η OpenAI απο την άλλη λέει ότι το 80% των εργαζομένων θα μπορούσε να δει τις δουλειές τους να επηρεάζονται από την τεχνητή νοημοσύνη.

Η έκρηξη του ενδιαφέροντος για την τεχνητή νοημοσύνη που προέκυψε απο εφαρμογές όπως το ChatGPT και το DALL-E έχει επίσης προκαλέσει πολλά ερωτήματα σχετικά με την ηθική και τον αντίκτυπο των νέων ισχυρών εργαλείων. Ακόμη και ο Sam Altman, ο διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, δημιουργού του ChatGPT, έχει κρούσει πολλές φορές τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την ξαφνική άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης, δηλώνοντας πρόσφατα ότι ο κόσμος μπορεί να μην είναι “τόσο μακριά από τα δυνητικά τρομακτικά” εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης

Απαντώντας σε αυτή την προειδοποίηση τότε, ορισμένοι ειδικοί σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης δήλωσαν ότι αντί για “δυνητικά τρομακτικές” εφαρμογές που βρίσκονται προ των πυλών, ζούμε σήμερα σε ένα “δυστοπικό παρόν” χάρη στην εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης.

Η Sarah Myers West, διευθύνουσα σύμβουλος του AI Now Institute, δήλωσε ότι σήμερα “από πολλές απόψεις, αυτό είναι ήδη το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε”, με τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να επιδεινώνουν “μακροχρόνια πρότυπα ανισότητας”, ιδίως σε τομείς όπως οι αιτήσεις για εργασία και η εκπαίδευση.

Η ανοιχτή επιστολή, που δημοσιεύθηκε στις 28 Μαρτίου, είχε πάνω απο 1.123 υπογραφές κατά τη στιγμή της δημοσίευσης αυτού του άρθρου, μεταξύ των οποίων ο συγγραφέας Yuval Noah Harari και ο βραβευμένος με το βραβείο Turing Yoshua Bengio.

Η επιστολή μετάξύ άλλων αναφέρει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι έτοιμη να αλλάξει βαθιά την πορεία της ζωής στη Γη, και ότι “θα πρέπει να σχεδιαστεί και να διαχειριστεί με ανάλογη φροντίδα και πόρους” – κάτι που, όπως υποστηρίζουν οι συγγραφείς, δεν συμβαίνει.

Προειδοποιώντας ότι οι μηχανές θα μπορούσαν να “πλημμυρίσουν τα κανάλια πληροφόρησής μας με προπαγάνδα” ή να πάρουν “όλες τις δουλειές”, καθιστώντας τους ανθρώπους “περιττούς”, οι συγγραφείς ρωτούν: “Πρέπει να διακινδυνεύσουμε την απώλεια του ελέγχου του πολιτισμού μας;“

Στη συνέχεια, ζητούν την εποπτεία, “ώστε οι αποφάσεις αυτές να μην αφήνονται στα χέρια των ηγετών της τεχνολογίας. Αυτή η εποπτεία θα πρέπει να περιλαμβάνει κοινά πρωτόκολλα ασφαλείας που θα επιβλέπονται από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες. Οι προγραμματιστές ΤΝ θα πρέπει επίσης να συνεργαστούν με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για να “επιταχύνουν δραματικά την ανάπτυξη ισχυρών συστημάτων διακυβέρνησης ΤΝ“..

Mου κάνει φοβερή εντύπωση που ξαφνικά τα βάφουν μάυρα και ενώνονται σε κοινή επιστολή ο τσαρλατανοεπιχειρηματίας Ηλον Μασκ ,ο αντικαθεστωτικός υπέρμαχος των προσωπικών δεδομένων και outcast της Apple-που όμως μια χαρα εισοδηματάκι παίζει- Στηβ Βοζνιακ (βασικά ο Woz παίζει να είναι ο μόνος αγνός λόγω πρώτερου βίου) και ο “Αρχιερέας” Harrari. Το ερώτημα που εγείρεται δεν ειναι αν “Πρέπει να διακινδυνεύσουμε την απώλεια του ελέγχου του πολιτισμού μας;” όπως αναφέρουν στην επιστολή. Αυτό που βλέπω σαν ερώτημα-αγωνία συνοψίζεται στην παρακάτω φράση.

Μπορούμε να διακινδυνεύσουμε να μην χρειάζεται τα δεδομένα να περνάνε απο κανάλια που ελέγχουμε εμείς; (και το καθεστώς μας;)

Το ερώτημα είναι φιλοσοφικό και πολιτικό και λιγότερο κοινωνικό. Αφορά την πάντα-αγωνιώδη και σιδερένια προσπάθεια του κάθε καθεστώτος να μην αλλάξει, να μην προσαρμοστεί, να μην διαταραχτεί. Αν κάτι όντως φοβούνται, ακούει στο όνομα Singularity.

Οσο παράδοξο και αν ακούγεται, ο όρος Singularity, προέρχεται απο το μακρινό 1800 όταν ο Φυσικός Maxwell ονόμασε Μοναδικότητα(singularity) τη στιγμή που σε ένα δυναμικό σύστημα, μια μικρή αλλαγή κατάστασης σε εναν παράγοντα του, προκαλεί ενα δυσανάλογα μεγάλο αποτέλεσμα. Ενας φυσικός που γνώρισα σε ενα συνέδριο μου το εξήγησε απλα ως την στιγμη που το νερό σε ενα μπρίκι απο 99,9 βαθμούς, πηγαίνει 100 βαθμούς! Μια πολύ μικρή αλλαγή (0,1 βαθμοί) με μια τεράστια αλλαγή για το σύστημα (το υγρό γίνεται αέριο!)

Τεχνολογικά και στο θέμα μας, Singularity ειναι η στιγμή που η νοημοσύνη της μηχανής θα φτάσει (και θα ξεπεράσει) αυτή του δημιουργού της, του ανθρώπου. Αυτό είναι που φοβούνται…τώρα. Το ζήτημα βέβαια είναι οτι με λίγη “μηχανική βοήθεια” ο άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει εκθετική αύξηση της νοημοσύνης του. Άρα μήπως σε λίγο θα μάθουμε οτι “είναι και αυτό μια λύση;” Δεν το παίζω σκεπτικιστής και μακριά απο μένα συνομοτικές θεωρίες. Αλλα δεν έχει απομένει τίποτα πιο ιδιόκτητο πέρα απο την σκέψη, τις ιδέες, τα πιστεύω. Όλα τα υπόλοιπα (σπίτια, αυτοκίνητα κλπ), η δομή του συστήματος υπο συνθήκες μπορεί να τα αμισβητήσει στο όνομα οποιασδήποτε πλέον “κρίσης”.

Εσύ πόσο συμβάλεις με την εργασία σου στο ΑΕΠ;

Ένα υπόμνημα της πολυεθνικής επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs αποκάλυψε εν τω μεταξύ τις μεγάλης κλίμακας οικονομικές επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης Εκτιμούν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να αναλάβει έως και το ένα τέταρτο του συνόλου των σημερινών εργασιών, γεγονός που θα εξέθετε το ισοδύναμο 300 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης στην αυτοματοποίηση. Τα καλά νέα, σύμφωνα με το υπόμνημα, είναι ότι “ο εκτοπισμός εργαζομένων από την αυτοματοποίηση έχει ιστορικά αντισταθμιστεί από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η εμφάνιση νέων επαγγελμάτων μετά από τεχνολογικές καινοτομίες αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία της μακροχρόνιας αύξησης της απασχόλησης”. Η εξοικονόμηση εργατικού κόστους και η υψηλότερη παραγωγικότητα για τους μη μετατοπιζόμενους εργαζόμενους θα μπορούσε να σημαίνει “μια έκρηξη παραγωγικότητας που αυξάνει σημαντικά την οικονομική ανάπτυξη”, προστίθεται. Για παράδειγμα, εκτιμούν ότι η ώθηση στην παγκόσμια παραγωγικότητα της εργασίας θα μπορούσε να αυξήσει το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 7%. Η αρχή της σύγκρισης ξεκίνησε. Ηδη αρχίζουμε να υπολογίζουμε πως “η ώθηση της παραγωγικότητας” μπορεί να αυξήσει το ΑΕΠ. Συνέχεια έχει η σύγκριση μεταξύ του “παραδοσιακού εργαζομένου Ραφαήλ” και του “AI-enchanced Ραφαήλ”.

Ο Ασίμοφ και το ερώτημα.

Στα βιβλία του, ο Ισαακ Ασίμοφ, έχει ορίσει 3 νόμους βάση στους οποίους λειτουργούν τα “ρομπότ”, τα “αυτόματα” και γενικά οι τεχνολογικές υπάρξεις. Οι νόμοι της ρομποτικής του Ασίμοφ δεν είναι επιστημονικοί νόμοι, αλλά οδηγίες που ενσωματώνονται σε κάθε ρομπότ για να αποτρέψουν τη δυσλειτουργία τους με τρόπο που θα μπορούσε να είναι επικίνδυνος. Ο πρώτος νόμος είναι ότι ένα ρομπότ δεν πρέπει να βλάψει έναν άνθρωπο ή να επιτρέψει με την αδράνεια του να βλάψει έναν άνθρωπο. Ο δεύτερος νόμος είναι ότι ένα ρομπότ πρέπει να υπακούει σε κάθε εντολή που του δίνει ένας άνθρωπος και ο τρίτος νόμος είναι ότι ένα ρομπότ πρέπει να αποφεύγει ενέργειες ή καταστάσεις που θα μπορούσαν να το κάνουν να πάθει κακό.

Όταν οι νόμοι αυτοί συγκρούονται, υπερισχύει ο πρώτος νόμος, στη συνέχεια ο δεύτερος νόμος, με την αυτοσυντήρηση του ρομπότ να έχει την τελευταία θέση. Για παράδειγμα, αν ένας άνθρωπος διέταζε ένα ρομπότ να επιτεθεί σε έναν άλλο άνθρωπο, αυτό θα αρνιόταν να ακολουθήσει την εντολή (ο πρώτος νόμος υπερισχύει του δεύτερου), αλλά αν ένας άνθρωπος το διέταζε να αποσυναρμολογηθεί, αυτό θα υπάκουε (ο δεύτερος νόμος υπερισχύει του τρίτου).

Δωράκι

Μια που ανέφερα τον Ασίμοφ, πατήστε στην παρακάτω είκονα και κατεβάστε δωρεάν το σύντομο διήγημα ” Η τελευταία ερώτηση”. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα διηγήματα ΕΦ που έχουν γραφτεί ποτέ, το πλέον αγαπημένο και του ίδιου του συγγραφέα. Γράφτηκε το 1956, πολύ πριν την εμφάνιση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θυμάμαι όταν το διάβασα τυχαία ενα βράδυ, οδηγήθηκα στις πιο περίεργες ατραπούς σκέψεων που έχω κάνει ποτέ μου. Τόσο περίεργες που οδηγήθηκα να ψάχνω την απάντηση στην δική μου “τελευταία ερώτηση” στα πιο απίθανα μέρη, στα πιο ανήλιαγα υπόγεια….αλλα αυτό είναι για μια άλλη φορά.

O Αλγόριθμος είναι στο Θεό ή ο Θεός είναι ο Αλγό(ρυθμος);

RafKoudounis — Sun, 19 Mar 2023 16:58:49 +0000

Υπήρξαν πολλές θρησκείες στο πέρασμα των χρόνων, οι περισσότερες από τις οποίες λατρεύουν κάποια μορφή (έναν ή πολλούς) θεότητας. Ωστόσο, δεν έχει σημασία ο Θεός, αλλά η συμπεριφορά που προωθεί η θρησκεία. Υπάρχουν κανόνες και ηθικές κατευθυντήριες γραμμές που κηρύσσει κάθε θρησκεία. Ο Θεός είναι αυτός που σας τιμωρεί ή σας ανταμείβει όταν ενεργείτε σύμφωνα με τους κανόνες (αυτό δεν είδα να ισχύει στο Ορθόδοξο δόγμα βέβαια, εκεί ο Θεός είναι μάλλον ενας καλός «μπαμπάς» που θα κλάψει μαζί σου όταν «χτυπήσεις»).

Μια νέα θρησκεία μπορεί να αναδυθεί που θα συνοδεύεται επίσης από έναν κώδικα συμπεριφοράς, αλλά θα καταργεί την παραδοσιακή έννοια του Θεού, αντικαθιστώντας τον με έναν αλγόριθμο. Σε αυτή την αναδυόμενη ιδεολογία, που ονομάζεται Dataism, ο απώτερος στόχος είναι να αυξηθεί η ποσότητα της ροής πληροφοριών μέσω του αλγορίθμου. Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, ο dataism-ος θεωρεί ότι το σύμπαν αποτελείται από ροές δεδομένων και «η αξία κάθε φαινομένου ή οντότητας καθορίζεται από τη συμβολή του στην επεξεργασία δεδομένων», γράφει ο Yuval Noah Harari.

Οι σπόροι του dataism σπάρθηκαν πριν από πολύ καιρό, όταν οι άνθρωποι έμαθαν πώς να μεταδίδουν πληροφορίες από το ένα άτομο στο άλλο. Όταν αρχίσαμε να εξαπλωνόμαστε ως είδος σε όλο τον κόσμο, η επικοινωνία περιοριζόταν στις μικρές ομάδες στις οποίες βρισκόμασταν. Αλλά τελικά, με τη βοήθεια της γεωργίας και του χρήματος, αυτές οι ομάδες μεγάλωσαν πολύ και άρχισαν να συνδέονται με άλλες ομάδες για να ανταλλάσσουν πληροφορίες και πόρους.

Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα κανάλια επικοινωνίας πολλαπλασιάστηκαν και έγιναν πολύ πιο ισχυρά. Τρόφιμα, προϊόντα, άνθρωποι και πληροφορίες μπορούν να ταξιδέψουν οπουδήποτε στον κόσμο σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Η ανθρώπινη ιστορία μπορεί να θεωρηθεί ως η διαδικασία μέσα από την οποία το σύστημα αυτό βελτιστοποιήθηκε και βελτιστοποιείται μέρα τη μέρα μέσα από κάθε μικρό ή μεγάλο γεγονός, μέσα από κάθε χαρά ή λύπη.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, μου δημιουργείται η σκέψη ότι ακόμα και η δημοκρατία ή η ιδέα της ελεύθερης αγοράς, δεν επικράτησαν επειδή ήταν «καλές», αλλα επειδή πιθανόν να διευκόλυναν το παγκόσμιο σύστημα επεξεργασίας δεδομένων.

Αλλά δεν είναι μόνο τα οικονομικά και πολιτικά μας συστήματα που είναι αλγοριθμικά. Μήπως οι αλγόριθμου δεν επικρατούν πάνω στην ίδια την ζωή μας;

Μπορώ να στηρίξω την άποψη σε επιστημονικά έργα όπως το “Περί της καταγωγής των ειδών” του Δαρβίνου, σε επιστημονικά πειράματα που προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τον Θεό αλλα και στην ταυτοποίηση του DNA (ακόμα θυμάμαι την Αδενίνη, Θυμίνη, Κυτοσίνη, Γουανίνη από το Λύκειο). Η ροή των πληροφοριών είναι απαραίτητη για τα έμβια όντα, αν το σώμα μας σταματούσε τη μεταφορά δεδομένων, θα πεθαίναμε – ως εκ τούτου, η παρεμπόδιση της ροής των δεδομένων αποτελεί αμαρτία για έναν ακόλουθο της τεχνοθρησκείας του Dataism-ού .

Ο στόχος του dataist είναι να δημιουργήσει ένα πιο αποτελεσματικό σύστημα που ονομάζεται Internet-of-ALL-Things (μην το μπερδέψετε με το internet of things σκέτο) – το οποίο περιλαμβάνει κυριολεκτικά τα πάντα, από τους ανθρώπους μέχρι τα φυτά, τα αυτοκίνητα μέχρι τις καρέκλες, τις συσκευές και μέχρι κάθε ζευγάρι παπούτσια.

Αν η ζωή είναι η κίνηση της πληροφορίας, τότε θα πρέπει να την επεκτείνουμε και να την εμβαθύνουμε ώστε να συμπεριλάβει τα πάντα μέσα στο σύμπαν.

Για παράδειγμα, το ψυγείο θα παρακολουθεί το γάλα, και θα ενημερώνει ανάλογα τον προμηθευτή, που με τη σειρά του θα ενημερώνει την αποθήκη. Τα αυτοκίνητα θα συνομιλούν μεταξύ τους, ενημερώνοντας τις ασφαλιστικές εταιρίες για την οδική συμπεριφορά σας (εγώ δεν οδηγώ! ) και τα δέντρα στη ζούγκλα θα αναφέρουν τον καιρό και τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα.

Η πληροφορία θέλει να είναι ελεύθερη

Σε αυτή την ιδεολογία, η ελευθερία της πληροφόρησης είναι το μεγαλύτερο αγαθό. Σε αντίθεση με την ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία της πληροφόρησης είναι ένα δικαίωμα που δίνεται στην πληροφορία και όχι σε κάποιο φυσικό πρόσωπο.

«Ο πρωτομάρτυρας»

Ο Aaron Swartz, ο οποίος δημοσίευσε το “Guerilla Open Access manifesto” το 2008 και δημοσίευσε χιλιάδες ερευνητικές εργασίες από το JSTOR χρησιμοποιώντας έναν guest λογαριασμό στο MIT. Συνελήφθη και δικάστηκε και αντιμετώπιζε ποινή φυλάκισης 35 ετών, αλλά αυτοκτόνησε πριν καταδικαστεί. Ο Swartz έγραψε στο μανιφέστο ότι, “Πρέπει να πάρουμε τις πληροφορίες, όπου κι αν είναι αποθηκευμένες, να φτιάξουμε τα αντίγραφά μας και να τις μοιραστούμε με τον κόσμο. Πρέπει να πάρουμε πράγματα που δεν έχουν πνευματικά δικαιώματα και να τα προσθέσουμε στο αρχείο. Πρέπει να αγοράσουμε βάσεις δεδομένων και να τις βάλουμε στο διαδίκτυο. Πρέπει να κατεβάζουμε επιστημονικά περιοδικά και να τα ανεβάζουμε σε δίκτυα διαμοιρασμού αρχείων. Πρέπει να αγωνιστούμε για την ανοιχτή πρόσβαση” Πολλοί από εμάς ήδη συμμετέχουν σε αυτό. Είμαστε συνδεδεμένοι στα δίκτυά μας, καταναλώνουμε, ανεβάζουμε και μοιραζόμαστε πληροφορίες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκαταλείπουμε την ιδιωτική μας ζωή για να το κάνουμε.

Βυθίζοντας τους εαυτούς μας σε αυτό το σύστημα, γινόμαστε μέρος κάτι μεγαλύτερου από εμάς τους ίδιους. Κάτι που δεν έχει ένα κεντρικό εγκέφαλο που να επεξεργάζεται την πληροφορία. Το πρόβλημα με όλη αυτή τη ροή δεδομένων είναι ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να ακολουθήσουν. Οι πληροφορίες που πρέπει να επεξεργαστούν είναι πάρα πολλές, είναι συντριπτικές. Μια συνέπεια αυτού του πολύπλοκου συστήματος είναι ότι μπορεί να έχουμε λιγότερη επίγνωση των αποτελεσμάτων της συμβολής μας σε αυτό. Ποιο είναι το αποτέλεσμα των πράξεών μας;

Το άτομο μετατρέπεται σε ένα μικροσκοπικό τσιπ μέσα σε ένα γιγαντιαίο σύστημα που κανείς δεν κατανοεί πραγματικά. Κάθε μέρα απορροφούμε αμέτρητα κομμάτια δεδομένων μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφωνημάτων και άρθρων, επεξεργάζομαστε τα δεδομένα και μεταδίδουμε πίσω νέα κομμάτια μέσω περισσότερων μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφωνημάτων και άρθρων. Δεν ξέρω πραγματικά πού εντάσσονται στο μεγάλο σύστημα των πραγμάτων και πώς τα δικά μου bits δεδομένων συνδέονται με τα bits που παράγονται από δισεκατομμύρια άλλους ανθρώπους και υπολογιστές.

Τι ήταν εν αρχή;

Αν ο άνθρωπος χρειάστηκε χιλιάδες χρόνια για να αναπτύξει την τέχνη της πληροφορίας (ομιλία), μερικές εκατονάδες για να βρεί τρόπους ώστε να μεταδίδει ευκολότερα την πληροφορία, τώρα είναι η εποχή που μάλλον έχει αρχίσει να αποθηκεύει συστηματικά την κάθε μορφή παραγόμενης πληροφορίας. Όταν θα αρχίσει να την επεξεργάζεται, όταν θα βρεί τα «μεγάλα μοτίβα» που θα προκύψουν μέσα από τις αχανείς βάσεις δεδομένων, τότε ίσως να μπορέσει να αντιληφθεί ότι «Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ήν προς τον Θεό, και Θεός είναι ο Λόγος» [Κατά Ιωάννην, η ενανθρώπιση του Λόγου (1,1-5)] , και να αναρωτηθεί πραγματικά αν «ο Αλγόριθμος είναι στο Θεό ή ο Θεός είναι ο Αλγόριμος;»

Πώς τα data “επαναστατικοποιoύν” την ιδέα του ατόμου

RafKoudounis — Sat, 11 Mar 2023 19:44:51 +0000

Εδώ στη γη, παλεύουμε να δουλέψουμε με εργαλεία εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Έπρεπε να σκεφτούμε πώς να τα χρησιμοποιήσουμε και, στη συνέχεια, πώς να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Η εργασία μας δεν ήταν όσο αποτελεσματική όσο θέλαμε και θα μπορούσαμε να είμαστε. Τώρα προσπαθούμε να σχεδιάσουμε ευφυείς μηχανές που μπορούν να αντικαταστήσουν τα εργαλεία, να γίνουν μέρος μας, να δουλέψουν μαζί μας και ακόμη και να μας βοηθήσουν να κάνουμε επιλογές χωρίς να σκεφτόμαστε. Ένα κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας πρόκειται να αλλάξει εντελώς. Καλώς ήρθατε στην εποχή των δεδομένων (κανονικά θα έλεγα dataism ή δεδομενισμό).

Γεννημένος το 1988, ήμουν ανάμεσα στην πρώτη γενιά νέων που έγιναν ουσιαστικά πειραματόζωα για τα smartphones και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ήμασταν στο σχολείο όταν αρχίσαμε γρήγορα να χάνουμε την εκτίμηση για τον αναλογικό κόσμο του παρελθόντος μας. Οι οθόνες και η συνδεσιμότητα ανέλαβαν τα ηνία. Όλα τα πράγματα που διδάχτηκα μεγαλώνοντας -αποφυγή της ματαιοδοξίας, επιδίωξη της ταπεινότητας, ευγένεια και ενσυναίσθηση κ.λπ.- ήταν σε αντίθεση με αυτό που μας ενθάρρυναν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτή ήταν η πρώτη μου “κίτρινη κάρτα”. Αν ήμουν πιο έξυπνος και σοφός θα είχα ασχοληθεί απο τότε με την εξόρυξη και επεξεργασία των δεδομένων, αλλά με συνεπήρε η τεχνολογία απο την καταναλωτική της όψη.

Ήμασταν σχετικά αθώοι τότε. Εξάλλου, δεν είχαμε ακόμη εύκολα προσβάσιμη τεχνολογία σε εφαρμογές επεξεργασίας και εξόρυξης δεδομένων. Απλά προσπαθούσαμε να ζήσουμε την καλύτερη δυνατή ζωή μας για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για να εντυπωσιάσουμε τους φίλους μας και να υπερασπιστούμε τις ιστορίες και τα επιτεύγματά μας στον κόσμο. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το έδαφος για την Dingo Marketing Team (τώρα Dingo Phygital Agency)

Αλλά τότε, μερικές υπηρεσίες κέρδισαν την προσοχή όλων και άρχισαν να εξελίσσονται βάση των δεδομένων χρήσης που εμείς οι ιδιοι δίναμε. Μας ήξεραν καλύτερα από εμάς τους ίδιους και χάκαραν με επιτυχία τον εγκέφαλό μας για να μας κάνουν εθισμένους στο scrolling/tapping/swiping ώστε να βλέπουμε και να κάνουμε κλικ στις διαφημίσεις.Αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Η ικανότητα της τεχνολογίας να συλλέγει και να συγκεντρώνει πληροφορίες είναι πιο προηγμένη από ποτέ. Ως αποτέλεσμα, η τεχνολογία δημιουργεί μια νέα κουλτούρα που είναι λιγότερο προσωπική. Τι θα συνέβαινε αν δημοσιοποιούσαμε όλα τα δεδομένα μας – από τα wearables που παρακολουθούν τα βιομετρικά μας στοιχεία μέχρι τα smartphones που παρακολουθούν την τοποθεσία μας, τη δραστηριότητά μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και το ιστορικό των αναζητήσεών μας στο διαδίκτυο;

Μήπως τέτοιες γνώσεις για τη ζωή μας απλώς θα έδιναν στις εταιρείες και τους πολιτικούς μεγαλύτερη δύναμη να εισβάλλουν στην ιδιωτική μας ζωή και να μας χειραγωγούν χρησιμοποιώντας τα ψυχολογικά μας προφίλ εναντίον μας; Μια νέα, ανερχόμενη φιλοσοφία που ονομάζεται Dataism δεν το πιστεύει. Στην πραγματικότητα, αυτή η τρεχούμενη ιδεολογία πιστεύει ότι η απελευθέρωση της ροής των δεδομένων είναι η υπέρτατη αξία του σύμπαντος και ότι θα μπορούσε να είναι το κλειδί για την απελευθέρωση της μεγαλύτερης επιστημονικής επανάστασης στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Τι είναι Dataism; Ο Dataism, που αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον David Brooks στο άρθρο του στους New York Times το 2013 με τίτλο “The philosophy of data”, είναι ένα ηθικό σύστημα που έχει διερευνηθεί και διαδοθεί περισσότερο από τον διάσημο ιστορικό Yuval Noah Harari. Θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια νέα μορφή θρησκείας (ναι! με όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά) που εξυμνεί την αυξανόμενη σημασία των μεγάλων δεδομένων. Η βασική του πεποίθηση επικεντρώνεται γύρω από την ιδέα ότι το σύμπαν δίνει μεγαλύτερη αξία και υποστήριξη στα συστήματα, τα άτομα και τις κοινωνίες που συμβάλλουν πιο έντονα και αποτελεσματικά στην επεξεργασία δεδομένων.

Ο Dataism προϋποθέτει ότι όλα τα δεδομένα είναι δημόσια, ακόμη και τα προσωπικά δεδομένα, για να λειτουργήσει το σύστημα ως σύνολο. Από το ιστορικό περιήγησης μέχρι τις συνήθειες αγορών, από την παρακολούθηση του GPS για υπηρεσίες που βασίζονται στην τοποθεσία μέχρι τη μελέτη των γονιδιωματικών σας πληροφοριών για την πρόβλεψη του φυσιολογικού σας μέλλοντος και της διάρκειας ζωής σας. Και πολλά, πολλά άλλα.

Η Dataist κοσμοθεωρία είναι πολύ ελκυστική για τους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες και τους απλούς καταναλωτές, επειδή προσφέρει πρωτοποριακές τεχνολογίες και τεράστιες νέες εξουσίες.

Χάνουμε την ιδιωτική ζωή;

Παρά το φόβο ότι θα χάσουμε την ιδιωτική μας ζωή και την ελεύθερη επιλογή μας, όταν οι καταναλωτές πρέπει να επιλέξουν μεταξύ της διατήρησης της ιδιωτικής τους ζωής και της πρόσβασης σε πολύ ανώτερη υγειονομική περίθαλψη, οι περισσότεροι θα επιλέξουν την υγεία.

Για τους μελετητές και τους διανοούμενους, ο Dataism υπόσχεται να προσφέρει το επιστημονικό Άγιο Δισκοπότηρο που μας διαφεύγει εδώ και αιώνες: μια ενιαία συνολική θεωρία που θα ενοποιεί όλους τους επιστημονικούς κλάδους, από τη μουσικολογία μέχρι τα οικονομικά και τη βιολογία.

Σύμφωνα με το Dataism, η Πέμπτη Συμφωνία του Μπετόβεν, η φούσκα του χρηματιστηρίου και ο ιός της γρίπης είναι τρία μόνο πρότυπα ροής δεδομένων που μπορούν να αναλυθούν με τις ίδιες βασικές έννοιες και εργαλεία. Αυτή η ιδέα είναι εξαιρετικά ελκυστική. Δίνει σε όλους τους επιστήμονες μια κοινή γλώσσα, χτίζει γέφυρες πάνω από ακαδημαϊκά χάσματα και εξάγει εύκολα γνώσεις πέρα από τα επιστημονικά σύνορα. Βέβαια, όπως και τα προηγούμενα πανανθρώπινα δόγματα, έτσι και ο δεδομενισμός (dataism) μπορεί να βασίζεται σε μια “παρεξήγηση της ζωής”. Ειδικότερα, ο Νταταϊσμός (dataism) δεν έχει καμία απάντηση στο περιβόητο “δύσκολο πρόβλημα της συνείδησης”.

Προς το παρόν απέχουμε πολύ από το να εξηγήσουμε τη συνείδηση με όρους επεξεργασίας δεδομένων. Γιατί όταν δισεκατομμύρια νευρώνες στον εγκέφαλο εκπέμπουν συγκεκριμένα σήματα ο ένας στον άλλο, εμφανίζεται ένα υποκειμενικό συναίσθημα αγάπης ή φόβου ή θυμού; Δεν έχουμε ιδέα. Αλλά ακόμη και αν ο Δαταϊσμός(όσο το γράφω στα Ελληνικά, τόσο νοιώθω οτι το σκίζω!!!) κάνει λάθος για τη ζωή, μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο. Και αυτό γιατί τα δεδομένα ήδη έχουν κατακτήσει τον κόσμο!

Data Scientists, οι σύγχρονοι miners!

RafKoudounis — Thu, 16 Feb 2023 13:06:40 +0000

Στον σημερινό κόσμο, τα δεδομένα έχουν γίνει ένας ισχυρός και πολύτιμος πόρος. Οι εταιρείες, οι κυβερνήσεις και οι ιδιώτες βασίζονται όλο και περισσότερο στα δεδομένα για διάφορους σκοπούς: από τη λήψη αποφάσεων έως το μάρκετινγκ, την έρευνα και πολλά άλλα. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι έχει δοθεί τόσο μεγάλη προσοχή στη συζήτηση σχετικά με το ποιος θα πρέπει να ελέγχει τα δεδομένα που παράγονται από τις δραστηριότητές μας σε αυτη την τελείως ψηφιακή εποχή.

Η συζήτηση σχετικά με την κυριότητα των δεδομένων διεξάγεται εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς να έχει προκύψει σαφής συναίνεση. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι τα άτομα θα πρέπει να έχουν τον πλήρη έλεγχο των δεδομένων τους και να μπορούν να αποφασίζουν για τον τρόπο χρήσης ή κοινοποίησής τους. Το επιχείρημα αυτό δίνει έμφαση στην ατομική αυτονομία και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Από την άλλη πλευρά, οι οργανισμοί συχνά υποστηρίζουν ότι τα δεδομένα δεν θα πρέπει να ανήκουν σε ιδιώτες, αλλά να ανήκουν, να διαχειρίζονται και να χρησιμοποιούνται από εταιρείες ή κυβερνήσεις προς όφελός τους.

Είναι σαφές ότι υπάρχουν σημαντικές ηθικές εκτιμήσεις που σχετίζονται με την ιδιοκτησία των δεδομένων. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, την αυτονομία και την ψηφιακή ασφάλεια γίνονται σεβαστά και υποστηρίζονται. Ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσουμε την αξία που τα δεδομένα μπορούν να προσφέρουν στους οργανισμούς και την κοινωνία στο σύνολό της. Οι εταιρείες μπορούν να χρησιμοποιούν τα δεδομένα για να κατανοούν καλύτερα τους πελάτες τους, επιτρέποντάς τους να προσφέρουν πιο προσαρμοσμένα προϊόντα και υπηρεσίες. Οι κυβερνήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να στοχεύσουν πρωτοβουλίες πολιτικής και να εντοπίσουν τομείς ανησυχίας ή δυνητικούς κινδύνους.

Στον σημερινό κόσμο, τα δεδομένα έχουν γίνει ένας ισχυρός και πολύτιμος πόρος.

Ας γνωρίσουμε τους σύγχρονους εργάτες στα ορυχεία. Λέγονται Data Scientists, συναντόνται και ως Data Analysts. Φανταστείτε τα δεδομένα κόκκους χρυσαφιού. Ο Data Scientist ειναι αυτός που με την βοήθεια των σύγχρονων τεχνολογιών (datasets, ioT, sensors κλπ) θα εξορύξει, επεξεργαστεί, επιβεβαιώσει την ποιότητα και εν τέλει θα συμβουλεύσει (αν είναι σε θέση βάση του γνωστικού του αντικειμένου) τον ιδιοκτήτη του ορυχείου (επιχείρηση, οργανισμό, κράτος) για το πώς θα τα εκμεταλλευτεί και θα χρησιμοποιήσει.

Ένας Data Scientist μπορεί να συμβάλει στη διασφάλιση του σεβασμού και της τήρησης του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, της αυτονομίας και της ψηφιακής ασφάλειας, αναγνωρίζοντας παράλληλα την αξία που μπορούν να προσφέρουν τα δεδομένα στους οργανισμούς και την κοινωνία στο σύνολό της. Οι Data Scientist μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα επιτρέποντάς τους να προσφέρουν μια ακριβή αποτύπωση μιας κατάστασης. Οι κυβερνήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα αυτα για να στοχεύσουν πρωτοβουλίες πολιτικής ή να εντοπίσουν πιθανές περιοχές ανησυχίας ή κινδύνου. Σε μια ιδιωτική επιχείρηση, ενας data scientist μπορεί να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για να βελτιώσει το μάρκετινγκ και την διαφήμιση, στοχεύοντας σε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων αλλα και αξιοποιώντας τα να προσφέρει σημαντικότατα insights που μπορεί να οδηγήσουν στην δημιουργία νέων διεργασιών (procedures) και να οδηγήσουν εναν οργανισμό σε κερδοφορία.

Το να είσαι υπάλληλος δεν είναι στη μόδα.

PanaTouvras — Thu, 16 Feb 2023 13:06:40 +0000

Στη σημερινή εποχή, η ιδέα του να είσαι υπάλληλος δεν είναι πλέον της μόδας. Στην πραγματικότητα, έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη στροφή από τους παραδοσιακούς εργοδότες προς εναλλακτικά μοντέλα απασχόλησης, όπως η ελεύθερη εργασία, η εργολαβία, η παροχή συμβουλών και ακόμη και η αυτοαπασχόληση. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους έχει λάβει χώρα αυτή η στροφή και σε αυτό το άρθρο θα διερευνήσουμε τα οφέλη και τις προκλήσεις αυτών των εναλλακτικών μοντέλων απασχόλησης.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα για την επιλογή καριέρας σε οποιοδήποτε από αυτά τα εναλλακτικά μοντέλα απασχόλησης είναι η ελευθερία που παρέχει. Το να μπορείτε να ορίζετε μόνοι σας το ωράριό σας, να εργάζεστε σε έργα που σας ενθουσιάζουν και να έχετε τον έλεγχο άλλων πτυχών της επαγγελματικής σας ζωής είναι απίστευτα απελευθερωτικό. Αυτού του είδους η ευελιξία επιτρέπει επίσης περισσότερες δημιουργική σκέψη και πειραματισμό, που μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη καινοτομία και ανάπτυξη. Επιπλέον, η ανεξάρτητη εργασία ή η συμβουλευτική παρέχουν συνήθως υψηλότερα ποσοστά αμοιβής από ό,τι τα παραδοσιακά μοντέλα απασχόλησης, καθώς δεν δεσμεύεστε από έναν καθορισμένο μισθό.

Ωστόσο, αυτά τα εναλλακτικά μοντέλα απασχόλησης συνοδεύονται από ορισμένες προκλήσεις. Ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα είναι ότι εφόσον δεν έχετε ένα σταθερό εισόδημα, μπορεί να είναι δύσκολο να προγραμματίσετε τα οικονομικά σας και να διασφαλίσετε ότι είστε σε θέση να πληρώνετε τους λογαριασμούς κάθε μήνα. Επιπλέον, η εξεύρεση των κατάλληλων έργων ή πελατών μπορεί να είναι μια πρόκληση από μόνη της. Ως ελεύθερος επαγγελματίας ή σύμβουλος, πρέπει να έχετε ισχυρές δεξιότητες δικτύωσης και επιχειρηματικό πνεύμα, αν θέλετε να πετύχετε.

Η μετακίνηση μακριά από τη ζώνη άνεσης μας μπορεί να μας μεταφέρει μακριά, αλλά μπορεί επίσης να μας προσφέρει μια μοναδική ιδέα και μια μοναδική μελλοντική επιχείρηση.

Μαθήματα Επιχειρηματικότητας απο το Hobbit

PanaTouvras — Thu, 16 Feb 2023 13:06:40 +0000

Το Χόμπιτ, γραμμένο από τον J.R.R. Tolkien, είναι μια εμβληματική ιστορία περιπέτειας και θάρρους που έχει εμπνεύσει γενιές αναγνωστών από την έκδοσή του το 1937. Αυτό το διαχρονικό κλασικό βιβλίο είναι γεμάτο με μαθήματα σχετικά με την ηθική, τη φιλία και το θάρρος – αλλά υπάρχουν επίσης αρκετές πολύτιμες γνώσεις που μπορούν να αποκτηθούν μέσα από το πρίσμα της επιχειρηματικότητας. Τρία βασικά συμπεράσματα που μπορούν να διδαχθούν οι επιχειρηματίες από το ταξίδι του Μπίλμπο Μπάγκινς στο Βουνό της Μοναξιάς είναι τα παρακάτω:

1. Ο Μπίλμπο ήταν ένα δειλό χόμπιτ που δεν είχε αυτοπεποίθηση, αλλά όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με την πρόκληση να διεκδικήσει το σπίτι του και να γίνει ήρωας, βρήκε το κουράγιο να βγει από τη ζεστασιά του σπιτιού του (θα έλεγα comfort zone). Δεν εγκατέλειψε ποτέ τον εαυτό του και τελικά έγινε ένας αριστοτέχνης “διαρρήκτης” και ηγέτης για την αποστολή των νάνων. Αυτό μας διδάσκει ότι όταν αντιμετωπίζουμε φαινομενικά αδύνατες προκλήσεις, πρέπει να είμαστε γενναίοι και να μην τα παρατάμε ποτέ, αν θέλουμε να πετύχουμε. Ίσως και οτι λίγη άγνοια κινδύνου δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

2. Παρά τις αμέτρητες δυσκολίες που αντιμετώπισε στην πορεία, ο Μπίλμπο παρέμεινε προσηλωμένος στο στόχο του και δεν άφησε ποτέ το φόβο ή την αμφιβολία να τον εμποδίσει να τον πετύχει. Η προθυμία του να παραμείνει στην πορεία και να επιμείνει μπροστά στις αντιξοότητες μας διδάσκει ότι η τόλμη και η αποφασιστικότητα είναι βασικά συστατικά της επιτυχίας, ή αλλιώς οτι “η αποτυχία του σήμερα ας γίνει μάθημα για την επιτυχία του αύριο”.

3. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Μπίλμπο συνάντησε πολλές ευκαιρίες για να κερδίσει χρήματα και πλούτη – αλλά ήταν αρκετά σοφός ώστε να μην αποσπάται από τα βραχυπρόθεσμα κέρδη. Κατάλαβε ότι ο αληθινός πλούτος προέρχεται από την επιδίωξη μακροπρόθεσμων κερδών και μπορεί να τον φτάσεις μόνο με την προσήλωση στον στόχο. Αυτό μας δείχνει ότι η επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων απαιτεί διάρκεια, συνέπεια και τον ενα αέναο κύκλο μικρών επενδύσεων. Θυμηθείτε το σημείο που έκρυψε τον θυσαυρό των troll για να τον πάρει στο ταξίδι της επιστροφής.

Τα μαθήματα του Χόμπιτ παραμένουν εντυπωσιακά μέσα από τα χρόνια, κάνοντάς το ιστορικό βιβλίο μια από τις πιο δημοφιλείς ιστορίες όλων των εποχών. Μπορεί να το χρησιμοποιήσετε ως μια αναφορά, μια “γεωγραφία των δυνάμεων”, στον τρόπο με τον οποίο θα ασκήσετε τις γνώσεις σας, τις ικανότητες σας και τον δυναμισμό σας ως επιχειρηματία.